Obronie Krajowej prowadził pracę narodowo-uświadamiajacą wśród żołnierzy–Polaków i z tego powodu został uznany za „politycznie podejrzanego”.
6 lipca 1918 wstąpił do 1 pułk strzelców polskich na Syberii. Początkowo pełnił funkcję sierżanta-szefa 2 kompanii, a później dowódcy plutonu w tejże kompanii. 27 stycznia 1919 został mianowany chorążym. Od 23 lutego do marca 1919 przebył, jako tajny kurier Dowództwa Wojska Polskiego na Syberii do Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego w Warszawie, przez front i całe terytorium bolszewickiej Rosji (drugim kurierem, który przebył tę samą trasę był porucznik Edward Wawrzycki). Warunki w jakich odbył misję zostały opisane na łamach tygodnika „Nowości Ilustrowanych”. 21 marca 1919 został przydzielony do Armii Polskiej we Francji i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu 10 kompanii 20 pułk strzelców polskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 77 z 16 lipca 1919, poz. 2534.. 7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Legionów Polskich, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do I Rezerwy z jednoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny, aż do demobilizacjiDz. Rozk. Wojsk. Nr 77 z 16 lipca 1919, poz. 2503.. Od 16 września 1919 dowodził kompanią w 20 psp. Od 29 września 1919 na jej czele walczył przeciwko bolszewikom.