Polskie przekłady Pierwsze tłumaczenie utworu Schowane, nie znaczy zapomniane na język polski, autorstwa Stefanii Beylin, ukazało się w 1931 roku. Antologię Baśnie w sześciu tomach wydało warszawskie wydawnictwo Jakuba Mortkowicza. Tłumaczka nadała baśni tytuł Co przechowane, to nie zapomniane (w wydaniu z 1956 roku tytuł Co przechowane, nie zapomniane). Drugie tłumaczenie z oryginału w języku duńskim opublikowała w 2006 roku Bogusława Sochańska. Trzytomową antologię Baśnie i opowieści wydało poznańskie wydawnictwo Media Rodzina. Tłumaczka nadała baśni tytuł Schowane, nie znaczy zapomniane.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej oraz polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej.
Stary niedostępny zamek jest otoczony błotnistą fosą. Stale podniesiony zwodzony most świadczy o niegościnności właścicieli. Pani dworu Mette Mogens jest wyniosła. Wieczorem przychodzą rozbójnicy, zabijają jej ludzi i przywiązują ją łańcuchem do psiej budy. Sługa jednego z rozbójników podchodzi bezszelestnie i przypomina jej dawną pomoc udzieloną prześladowanemu. Chłopiec uwalnia Mette, razem uciekają. Rabusie zostają schwytani i powieszeni.