Między innymi z tego też powodu kierowana przezeń organizacja nie wzięła udziału w zainicjowanym przez Indyjski Kongres Narodowy w 1942 ruchu na rzecz opuszczenia Indii przez Brytyjczyków. Dystansowała się również od działalności niepodległościowej jako takiej – mimo późniejszej nośnej narracji próbującej ją wpisać w historię walk o wyzwolenie kraju. W istocie uznawała bowiem muzułmanów oraz chrześcijan za zagrożenie większe od kolonializmu. Założone w 1951 przez Syama Prasada Mukherjiego Indyjskie Zgromadzenie Ludowe (Bharatiya Jana Sangh, BJS), pierwszą polityczną reprezentację hinduskich nacjonalistów o zasięgu ogólnokrajowym, wsparła jedynie poniewczasie. W zasadzie jedyną przyczyną owej korekty kursu były wspomniane wyżej represje wobec RSS oraz jej przywódcy po zamordowaniu Gandhiego. Sam Golwalkar miał na BJS znaczny wpływ, do końca życia jednak przejawiał jedynie minimalne zainteresowanie kwestiami władzy politycznej, czy to na poziomie federalnym, czy stanowym.