Golwalkar przyjął wszystkie warunki, w związku z czym zakaz zniesiono 11 lipca 1949. To, czy w kolejnych latach RSS rzeczywiście dotrzymywała wszystkich warunków porozumienia, pozostaje kwestią dyskusyjną i budzącą kontrowersje. Golwalkar, jako jej najwyższy przywódca, przedsięwziął niemniej pewne kroki na rzecz ocieplenia wizerunku organizacji. Polecił na przykład pracharakom podjęcie współpracy z Vinobą Bhave, uznawanym z reguły za duchowego spadkobiercę Mahatmy Gandhiego.
Rządy Golwalkara to zasadniczo okres wyłącznie ograniczonego i nieco niechętnego zaangażowania politycznego RSS oraz skupienia się na kulturalnych i społecznych aspektach jej działalności. Wynikało to po części z osobistych przekonań przywódcy, po części zaś ze wspomnianego porozumienia z rządem. Podejście takie budziło niezadowolenie w szeregach RSS i nie zawsze spotykało się ze zrozumieniem nawet ze strony jego bliskich współpracowników. Golwalkar uważał politykę za aktywność nieczystą i urągającą godności, porównywał ją zresztą obrazowo do kobiety o wątpliwych standardach moralnych. Przywódca Narodowej Organizacji Ochotników zakładał, że RSS powinna być w stanie przekształcić społeczeństwo, z którego wyrosła, głównie poprzez propagowanie swojego systemu wartości oraz niejako mocą rzekomo uosabianych przez siebie cnót.