W 1932 towarzyszył jej wyżej wspomnianemu założycielowi w jego pierwszej podróży po Maharasztrze. Do końca życia pozostał wierny ideałom hindutwy, także w wersji głoszonej i propagowanej przez RSS. Był zatem podatny na radykalną i podżegającą do przemocy retorykę Golwalkara. Ten zaś jeszcze w przemówieniu z grudnia 1947 wzywał do usunięcia muzułmanów z Indii, oskarżał Gandhiego o zwodniczą i szkodliwą dla interesu narodowego koncyliacyjną postawę, a także niedwuznacznie stwierdzał, że jest w stanie z łatwością pozbyć się swoich politycznych oponentów. 4 lutego 1948 rząd federalny zdelegalizował RSS oraz aresztował tysiące jej działaczy. Do więzienia trafił też Golwalkar, którego osadzono w więzieniu w Betul. Po wyjściu na wolność (5 sierpnia 1948) rozpoczął negocjacje z rządem federalnym w sprawie zniesienia zakazu działalności RSS. W toku odbywanych przy pomocy pośredników rozmów zażądano od Golwalkara wprowadzenia kilku zmian w sposobie funkcjonowania oraz ideologii podległej mu organizacji. Znalazł się wśród nich wymóg przyjęcia przez RSS spisanej konstytucji. Organizacja miała się także zobowiązać do tego, że nie zaangażuje się w życie polityczne. Wymuszono na niej również zaakceptowanie indyjskiej konstytucji oraz indyjskiej flagi. Narodowa Organizacja Ochotników miała pozostać stowarzyszeniem społeczno-kulturalnym.