Đurišić postanowił odłączyć się od Mihailovicia i ruszyć w kierunku Wybrzeża Słoweńskiego. Do Đurišicia dołączył Dragiša Vasić, jeden z głównych ideologów Czetników i doradca polityczny Mihailovicia, oddziały Petara Baćovicia, przywódcy Czetników z Hercegowiny, a także Zaharije Ostojicia, przywódcy Czetników we wschodniej Bośni. Tuż przed wymarszem, 18 marca, do Đurišicia dołączyła także część czetników z Serbii.

Đurišić nawiązał kontakt z Milanem Nediciem, szefem marionetkowego rządu w okupowanej przez Niemcy Serbii, oraz z Dimitrije Ljotićem, który zgodził się na jego pomysł zgromadzenia czetników w Słowenii. Z pomocą niemieckiego specjalnego wysłannika w Belgradzie Hermanna Neubachera, Nedić i Ljotić zapewnili zakwaterowanie dla żołnierzy i uchodźców Đurišicia w Słowenii. Đurišić musiał samodzielnie dotrzeć do Bihacia w zachodniej Bośni, gdzie siły Ljotića miały go spotkać i wesprzeć jego dalszy marsz.