Porozumienie Đurišić – Drljević Pod koniec grudnia 1944 roku Đurišić wysłał swojego pomocnika Dušana Arsovicia do Sarajewa, aby zbadał możliwość wspólnego wycofania się z Niemcami. Arsović próbował nawiązać kontakt z Ljubomirem Vuksanoviciem, Czarnogórcem współpracującym z Niemcami, ale Vuksanović sprzeciwił się Đurišićowi i odmówił prowadzenia z nim rózmów. Wobec tego Arsović nawiązał następnie kontakt z przedstawicielami czarnogórskiego separatysty Sekuli Drljevicia, który spędził większość wojny w NDH i pragnął utworzyć niepodległe państwo czarnogórskie przy wsparciu Niemiec i ustaszy. Ustasze utrzymywali bliskie kontakty z czarnogórskimi nacjonalistami od czasu proklamowania NDH w 1941 roku, kiedy to w Zagrzebiu utworzono Czarnogórski Komitet Narodowy, na którego czele stał czarnogórski pisarz Savić Marković Štedimlija. Wiosną 1944 roku Drljević przeniósł się z Zemunu do Zagrzebia, gdzie utworzył tymczasowy rząd zwany Radą Państwa Czarnogórskiego. NDH poparło utworzenie państwa czarnogórskiego, aby uniknąć przyłączenia się do Serbii Nedicia w planowanym Nowym Porządku Europy, który zaproponował Neubacher w październiku 1943 roku.