Parowski opowiadanie opisał jako „magiczne” i zaliczył je do grupy utworów trudnych do zaszufladkowania, wykraczających poza łatkę fantastyki rozrywkowej, z wyraźnymi inspiracjami polskimi tradycjami i doświadczeniami.

Michał Studniarek – „Gucio” Opowiadanie debiutowało w antologii „Robimy rewolucję”. Słupek uznała to opowiadania za „miłe” i „pozostawiające uczucie przytulności”, podobnie jak „Dom…” Sędzikowskiej. Dukaj opisał to opowiadanie jak „błahą humoreskę o nawiedzonym mieszkaniu”, ale zabawną.

Iwona Żółtowska – „Hora ad poenam exigendam” Opowiadanie debiutowało w czasopiśmie „Nowa Fantastyka” (8/1991). Parowski zaliczył ten utwór do lepszych w zbiorze, jako zredagowany przez niego samego i reprezentujący poziom publikacji w „Nowej Fantastyce”.

Rafał A. Ziemkiewicz – „Jawnogrzesznica” Opowiadanie debiutowało w czasopiśmie „Fenix” (3/90). Słupek uznała ten utwór klasykę polskiej fantastyki, nie wymagającą przybliżenia. Parowski opisał go jako „profetyczny” i zaliczył go do grupy utworów trudnych do zaszufladkowania, wykraczających poza łatkę fantastyki rozrywkowej, z wyraźnymi inspiracjami polskimi tradycjami i doświadczeniami.