Pierwszą był zbudowany w 1925 roku norweski motorowiec „Heina” o pojemności 4028 BRT, płynący z ładunkiem 7700 ton drobnicy z Nowego Jorku przez Halifax do Liverpoolu, który zatonął po trzech godzinach od ataku na pozycji (cała, licząca 30 osób załoga została uratowana przez kanadyjską korwetę ). Drugą trafioną jednostką była kanadyjska korweta o wyporności 925 ton, która zatonęła pięć minut po uderzeniu torpedy w dziób z lewej burty w pobliżu mostka na pozycji . Zatonięcie korwety nie zostało zauważone przez pozostałe okręty eskorty i jej poszukiwanie podjęto dopiero rano; w rezultacie z liczącej 65 osób załogi uratowanych zostało zaledwie ośmiu marynarzy, podjętych z tratwy przez brytyjską korwetę (dowódca, czterech oficerów i 52 marynarzy poniosło śmierć). 17 lutego o godzinie 22:17 w odległości około 33 Mm na północ od wyspy Rockall okręt podwodny po trwającym dwie godziny pościgu storpedował marudera z konwoju HX-174, którym był zbudowany w 1941 roku brytyjski motorowiec „Empire Comet” o pojemności 6914 BRT, transportujący ładunek 8672 ton drobnicy na trasie Bombaj – Zatoka Stołowa – Halifax – Manchester. Trafiony w dziób i rufę dwiema torpedami statek zatonął natychmiast na pozycji , a z jego załogi składającej się z 46 osób (kapitan, 37 członków marynarzy i ośmiu artylerzystów) nie odnaleziono nikogo.