Tadeusz Tomasz Brąglewicz (ur. 31 marca 1894 w Wiśniowej, zm. 14 lutego 1953 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 31 marca 1894 w Wiśniowej, w ówczesnym powiecie jasielskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Romana, leśniczego, i Józefy z Próchnickich. Ukończył szkołę ludową w rodzinnej wsi i siedem klas w c. k. Gimnazjum w Jaśle.
15 września 1914 jako uczeń siódmej klasy został wcielony do c. i k. 40 pułku piechoty. Od 26 grudnia 1914 walczył na froncie w Karpatach. 15 stycznia 1915 został ranny i do końca lutego leczył się w szpitalu w Nagyszeben. Od 1 marca do 30 kwietnia 1915 ukończył kurs w Szkole Oficerów Rezerwy w Bazin, a następnie został przydzielony do batalionu zapasowego 40 pp. Od 3 czerwca jako kadet aspirant oficerski 2 kompanii 40 pp ponownie walczył na froncie i 5 sierpnia 1915 został ranny.. Leczył się w szpitalu w Białej. W połowie września 1915 znów przydzielony do baonu zapasowego 40 pp. Od lutego 1916 ponownie walczył na froncie. 1 kwietnia 1916 został mianowany chorążym rezerwy ze starszeństwem z 1 sierpnia 1915.