Mimo, że kanał był w dużej mierze suchy, konieczność szybkiego przeprawienia tych wojsk, wraz z artylerią i zaopatrzeniem, oznaczała, że ​​jednostki inżynieryjne Korpusu Kanadyjskiego (które były kilkakrotnie większe niż odpowiadające im jednostki brytyjskie) musiały szybko zbudować mosty nad kanałem.

O godzinie 5:20 rano 27 września cztery czołowe bataliony kanadyjskie zaatakowały w całkowitej ciemności. Chociaż Niemcy zdawali sobie sprawę ze zbliżającej się ofensywy, niemieccy obrońcy z 1 Dywizji Rezerwowej Gwardii i 3 Dywizji Marynarki Wojennej zostali zaskoczeni. To zaskoczenie mogło mieć kluczowe znaczenie, ponieważ Currie wyraził obawę, że gdyby Niemcy dowiedzieli się o gromadzeniu się jego wojsk do ataku, mogliby zbombardować ten wąski odcinek i poważnie utrudnić lub uniemożliwić przeprowadzenie operacji.

Korpus Kanadyjski miał ważny cel zdobycia Lasu Bourlon; armia niemiecka wykorzystała wzniesienie w lesie do rozstawienia swoich dział. Cele Korpusu Kanadyjskiego zostały osiągnięte do końca dnia, w tym linie Czerwona, Zielona i Niebieska. Kanadyjczycy posunęli się o prawie 8 km pierwszego dnia bitwy.