Drugi rajd na Ocean Indyjski, kryptonim SA-1-GO – operacja morska przeprowadzona przez Cesarską Marynarkę Wojenną Japonii w marcu 1944 roku, wymierzona w żeglugę aliancką na Oceanie Indyjskim.
W rajdzie uczestniczyły trzy japońskie krążowniki ciężkie i jeden niszczyciel. Jego rezultaty okazały się bardzo skromne, gdyż Japończykom udało się zatopić tylko jedną aliancką jednostkę, którą był brytyjski frachtowiec SS „Behar”. Około 70 rozbitków zostało niedługo później zamordowanych na pokładzie krążownika „Tone”.
Była to ostatnia operacja przeprowadzona przez nawodne rajdery państw Osi podczas II wojny światowej.
Preludium Na początku 1944 roku wojna na Pacyfiku przybrała obrót wyraźnie niekorzystny dla Japonii. W lutym pod naciskiem amerykańskiej Pacific Fleet japońska Połączona Flota była zmuszona opuścić swoją kluczową bazę w atolu Truk. Znaczną liczbę okrętów przerzucono ze środkowego Pacyfiku do Singapuru i na Penang.