Nazwę wsi zmieniono oficjalnie w 1910.
Początkowo biskup płocki Andrzej Chryzostom Załuski zabronił odprawiania w kaplicy nabożeństw. W połowie XVIII wieku, staraniem anonimowego pielgrzyma, kaplica uzyskała odpust w drugi dzień Zesłania Ducha Świętego i w dzień Matki Boskiej Siewnej. Potwierdził je biskup Antoni Sebastian Dembowski. Duszpasterstwo prowadzili duchowni z Przasnysza. W 1753 w Bartnym Borku notowano kaplicę i dom pustelnika. W 1781 dziekan przasnyski ks. M. Zakrzewski w protokole wizytacyjnym wskazał, że z powodu nieprzyzwoitości zakazano na zawsze odprawiać nabożeństwa w kaplicy. W dokumentacji wizytacji parafii przasnyskiej z 1817 czytamy, że na niemającą żadnych funduszy kaplicę, pozbawioną stałego duszpasterza, corocznie Zielińscy wyrabiają indult. Obchodzono odpusty we wspomnienie św. Stanisława, w drugi dzień Zesłania Ducha Świętego oraz na Matkę Boską Siewną. Kaplicę wzmiankowano w 1817.