Wasilij Jakowlewicz Lewocki (ros. Василий Яковлевич Левоцкий, ur. 1894 w Szczigrach, zm. 6 października 1941 w łagrze w Magadanie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotnika fabrycznego. W 1911 r. ukończył trzyklasową szkołę w Kursku, a w 1912 kursy techniczne w Kursku. Pracował jako monter w warsztacie tramwajowym w Kursku i w Kijowie. W 1914 r. został powołany do rosyjskiej armii, z której zdezerterował, następnie związał się z anarchistami-komunistami w Kursku, w 1915 został aresztowany. Wcielony ponownie do armii, jako gefrajter pułku piechoty został skierowany na Front Zachodni i Rumuński. W 1916 r. został ranny i wysłany do szpitala, skąd ponownie zdezerterowa. Następnie pracował dorywczo w Kursku, w marcu 1916 wstąpił do partii bolszewickiej SDPRR(b)Krótka biografia na stronie Stowarzyszenia Memoriał (ros.) [dostęp 2025-09-23].. W lipcu 1917 ponownie wcielony do armii, w sierpniu został przewodniczącym komitetu pułkowego, a w listopadzie 1917 po raz trzeci zdezerterował. Następnie przez miesiąc ukrywał się pod Odessą, po czym został szefem łączności w oddziale komunistycznej partyzantki, a następnie dowódcą oddziału partyzanckiego przy Rumczerodzie w Odessie i Tyraspolu.