Od marca 1918 był żołnierzem Armii Czerwonej, początkowo jako szeregowiec 1 kurskiego czerwonego pułku, następnie pracownik komisariatu wojskowego w Kursku. W maju 1919 przewodniczący komitetu partyjnego garnizonu w Odessie, a od maja do czerwca 1919 kierownik wydziału agitacji i oświaty Odeskiego Okręgu Wojskowego. W lipcu i sierpniu 1919 organizował podziemny komitet gubernialny KP(b)U w Odessie, następnie został komisarzem batalionu i potem komisarzem pułku w grupie wojsk Jony Jakira.

W grudniu 1919 został tymczasowym przewodniczącym wołyńskiej gubernialnej Czeki i jednocześnie członkiem Kolegium wołyńskiej gubernialnej Czeki w Żytomierzu. W 1920 r. był przez krótki czas zastępcą przewodniczącego wołyńskiej gubernialnej Czeki, a od lipca do sierpnia 1920 szefem biura politycznego Czeki powiatu rówieńskiego (zajętego wówczas przez Armię Czerwoną podczas wojny z Polską). Od 23 października do 22 grudnia 1920 był instruktorem Wydziału Specjalnego wołyńskiej gubernialnej Czeki, następnie ponownie członkiem kolegium wołyńskiej gubernialnej Czeki i tymczasowym szefem Wydziału Specjalnego wołyńskiej gubernialnej Czeki oraz szefem jej wydziału ogólnego i sekretarzem.