Rybacy na dwóch jeziorach z 7 toniami niewodowymi najmowali na „wloki”. Z Dormowa dawano owies w ramach opłaty zwanej "wiecne" oraz koguty, tak jak robiono to w całym kluczu pszczewskim dóbr biskupich. W 1577 płatnikiem poboru podatkowego było biskupstwo poznańskie. W 1580 miał miejsce pobór we wsi z 3,5 łana, od 4 zagrodników, dwóch komorników, z półłanka karczmarskiego oraz młyna dorocznego o dwóch kołach wodnych.
Wieś duchowna Durmowo, własność biskupstwa poznańskiego. W okresie Rzeczypospolitej Obojga Narodów miejscowość pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiegoAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245.. Należała do klucza pszczewskiegoWalerian Sobiesiak, Rozwój latyfundium biskupstwa poznańskiego w XVI do XVIII wieku, Poznań 1960, s. 23..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Jako wieś leżącą w powiecie międzyrzeckim zanotował ją XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. We wsi było wówczas 34 domy, które zamieszkiwało 289 mieszkańców w tym 272 katolików oraz 17 ewangelików.