Ta koncepcja narodowa po raz pierwszy wykazała swoje znaczenie polityczne pod koniec XVIII wieku, jako środek legitymizacji roszczeń imperialnych Rosji do wschodnich ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
W XIX wieku panslawizm stał się nową teorią legitymizacji imperium. Choć narodził się w zachodniosłowiańskich (czeskich i słowackich) kręgach intelektualnych w latach 1830. i znalazł poparcie wśród antyimperialnych ruchów ukraińskich, takich jak Bractwo Cyryla i Metodego, panslawizm został zaadaptowany przez nacjonalistów rosyjskich jako ideologiczne wsparcie dla projekcji siły Imperium, szczególnie na Bałkanach.
Rosyjska ekspansja kolonialna mały|upright=1.5|Ekspansja rosyjska w Eurazji w latach 1533–1894 Od XVI wieku Rosja podbijała średnio co roku terytorium wielkości Holandii przez 150 lat.
Syberia Rosyjski ekspansjonizm w dużej mierze skorzystał na bliskości w większości niezamieszkanej Syberii, która była stopniowo podbijana przez Rosję od czasów panowania Iwana Groźnego. Rosyjską kolonizację Syberii i podbój jej rdzennej ludności porównywano do europejskiej kolonizacji obu Ameryk i jej rdzennych mieszkańców, z podobnymi negatywnymi skutkami dla rdzennych mieszkańców i zawłaszczeniem ich ziemi.