Od 23 marca do 5 kwietnia 1920 był zastępcą członka KC KP(b)U, w 1920 pełnomocnym przedstawicielem RFSRR w Bucharskiej LRR, a od lipca 1920 do 1921 ludowym komisarzem oświaty Turkiestańskiej SRR i jednocześnie członkiem Turkiestańskiego Biura KC RKP(b) i pełnomocnikiem Ludowego Komisariatu Spraw Zagranicznych RSFRR na Azję Środkową. Od 1922 do 1924 kierował Wydziałem Propagandy i Agitacji KC KP(b)U, od 10 kwietnia 1923 do 12 maja 1924 był członkiem Biura Organizacyjnego KC KP(b)U, następnie przewodniczącym Komitetu Pomocy Narodom Północnych Krańców Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR, od stycznia 1927 do maja 1928 zastępcą kierownika Wydziału Propagandy i Agitacji KC WKP(b), a od maja 1928 do stycznia 1930 Wydziału Agitacji, Propagandy i Prasy KC WKP(b), jednocześnie kierował Sektorem Narodowym KC WKP(b) i wchodził w skład Centralnego Biura Organizacji Narodów Wschodu przy KC WKP(b). W 1930 był dyrektorem Wszechzwiązkowego Naukowego Stowarzyszenia Orientalistów, następnie dyrektorem Instytutu Narodowości przy CIK ZSRR, redaktorem odpowiedzialnym pisma "Nowyj Wostok", dyrektorem Instytutu Badawczego Etnicznych i Narodowych Kultur Narodów Wschodu ZSRR przy CIK ZSRR, przewodniczącym KC Towarzystwa Osiedlania Ziemskiego Robotników Żydowskich w ZSRR i redaktorem pisma "Riewolucyja i nacjonalnosti".
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Siemion Dimansztejn · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.