Okres powojenny W sierpniu 1945 roku wyjechała do Włoch. Pracowała w Szpitalu Wojennym nr 7 Drugiego Korpusu Polski w Ankonie, prowadząc dział bakteriologiczno-serologiczny w laboratorium klinicznym kierowanym przez dr. Stanisława Hurwicza. W roku 1947 wyjechała z Drugim Korpusem Polskim do Anglii, gdzie pracowała w Szpitalu Polskim nr 6 jako bakteriolog, serolog i parazytolog, jednocześnie zapoznając się z nowymi metodami badań.

Od 18 kwietnia do 6 czerwca 1948 roku przebywała w obozie przejściowym w Szkocji.

Do Polski wróciła 10 czerwca 1948 roku jako repatriantka. W latach 1948–1968Od 15 września 1948 r. do 31 lipca 1968 r. pracowała jako adiunkt i kierownik laboratorium Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Gdańsku, Stacji Krwiodawstwa w Gdańsku i Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Słupsku. Od 1957 roku kierowała Pracownią Bakteriologiczną i Pracownią Wassermana w Wojewódzkiej Stacji Krwiodawstwa w Słupsku oraz Pracownią Bakteriologiczną i Diagnostyczną w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Pszczynie.

1 sierpnia 1968 roku została przeniesiona na przymusową emeryturę z powodu choroby trwającej ponad trzy miesiące.