Friedrich Leibniz był profesorem filozofii na Uniwersytecie w Lipsku i zgromadził znaczną kolekcję książek. Dzięki temu jego syn od najmłodszych lat mógł zgłębiać wysublimowaną wiedzę. Nauczył się też biegle języka łacińskiego już w wieku 12 lat, ponieważ większość publikacji była napisana w tym języku.
Wykształcenie Naukę na uniwersytecie rozpoczął w wieku 14 lat„Słownik myśli filozoficznej”Potrzebne dane bibliograficzne.. W grudniu 1662 ukończył studia z filozofii broniąc rozprawy pt. Disputatio Metaphysica de Principio Individui. Tytuł magistra filozofii otrzymał dwa lata później, 7 lutego, na podstawie rozprawy pt. Specimen Quaestionum Philosophicarum ex Jure collectarum. Następnie zdecydował się na studia prawnicze i 28 września 1665 roku otrzymał tytuł licencjata. Na początku 1666 r. napisał swoją pierwszą książkę pt. De Arte Combinatoria, której pierwsza część stanowiła jego pracę habilitacyjną z filozofii, obronioną w marcu 1666 roku. Planował wówczas konntynuację studiów prawniczych i uzyskanie stopnia doktora, jednak Uniwersytet w Lipsku odrzucił jego wniosek i odmówił przyznania mu doktoratu z prawa, najprawdopodobniej ze względu na jego młody wiek.