Współpracował z Adamem Chętnikiem i Emilią Sukertową-Biedrawiną.

Pisarz, tłumacz, wydawca i publicysta Jako bernardyn był autorem tekstów do czasopisma ludowego Dzwonek, na potrzeby którego używał pseudonimu Kaźmirz z Sambora. Od 1875 roku jako luteranin zaangażował się w misję tłumaczenia na język polski licznych prac teologicznych i broszur o treści biblijnej, a powstałych w języku niemieckim. Materiały te były kolportowane na terenie Królestwa Polskiego i w Prusach Wschodnich. Jego wielkim sukcesem była książka Pójdź do Jezusa, która miała kilka wydań i osiągnęła nakład stu tysięcy egzemplarzy. W latach 1877–1908 redagował kalendarz ludowy Przyjaciel Domu. Kalendarz dla ewangelików. W latach 1884–1890 publikował artykuły w dwutygodniku Głosy Kościelne. Ponadto pisał do czasopism polonijnych: Gazeta Mazurska, Nowiny, Nowiny Śląskie, Mazur.

Życie prywatne Przyjmując luteranizm Kacper Mikulski zrezygnował z życia w celibacie. Był żonaty z Marią Kotszy (Kotschy), krewną Józefa Orwida. Poślubił ją przed wyjazdem na studia do Dorpatu. Para doczekała się trzech synów i trzech córek.