Karę śmierci wykonuje się m.in. za zabójstwo z premedytacją, zdradę państwa, bunt, akt terrorystyczny, próbę ucieczki z Korei Północnej, kradzież mienia państwowego, gromadzenie zapasów żywności, posiadanie Biblii. Podczas wielkiego głodu w latach 90. wprowadzono karę śmierci za kradzież żywności. Ponadto w obozach strażnicy mogą zabić więźniów, którzy próbowali uciec, posiadali sól lub kawałek metalu (za pomocą którego można rozniecić ogień) lub też giną jako cele, do których strzelają strażnicy w ramach ćwiczeń.
Przesłuchania Według prawa północnokoreańskiego więźniowie mogą być przesłuchiwani nie dłużej niż dwa miesiące. Okres ten można dowolnie wydłużyć do czasu, jakiego domaga się Wydział Śledczy za pozwoleniem Prokuratora Generalnego. Zatrzymania na ponad rok bez procesu sądowego i wyroku nie należą do rzadkości. Zatrzymanym nie przysługuje doradztwo prawne. Podczas przesłuchiwań oficerowie torturują zatrzymanych. Były więzień obozu dla więźniów politycznych Lee Baek-lyong był codziennie kopany przez oficerów i bity karabinami, prętami lub drewnianymi pałkami, miał skute nogi oraz spał sześć godzin dziennie (z czego często w nocy budzono go poprzez bicie i polewanie ciała wodą). Ponadto Lee torturowano wodą – oficerowie wlewali mu wodę do ust, po czym naciskali mu brzuch, by zwrócił płyn.