Izolacja od świata oraz koszty zbrojeń doprowadziły do problemów gospodarczych. W latach 80. w celu odwrócenia uwagi od problemów gospodarczych Korea Północna i chcąc skompromitować Koreę Południową, Północ organizowała kampanię przeciwko organizacji letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu w 1988 roku oraz podłożyła bombę na pokład samolotu Korean Air Line. W latach 1995–1999 w Korei Północnej trwała klęska głodu, podczas której zginęło (według różnych szacunków) od 1 do 2,5 mln Koreańczyków. Pomimo przyjęcia pomocy zagranicznej północnokoreańska propaganda zaprzeczała istnieniu niedoborów żywności. Terror, donosicielstwo oraz kult dwóch Kimów uniemożliwiał zorganizowanie protestów. Po śmierci Kim Ir Sena w 1994 roku władzę w kraju objął jego syn Kim Dzong Il. Po śmierci Kim Dzong Ila 19 grudnia 2011 roku władzę w Korei Północnej objął jego syn – Kim Dzong Un.
We wrześniu 2014 roku rząd północnokoreański przyznał, że w Korei Północnej istnieją obozy pracy, w których „ludzie pracują nad swoją mentalnością”.