Następnie zamknął w komorze orzechy , które przetrwały aż 13 miesięcy, mimo iż rozpadły się wiklinowe koszyki, w których były przechowywane.
Wniosek: podziemne komory ponad wszelką wątpliwość nie mogły służyć jako jamy zasobowe. Panuje w nich bowiem zbyt wysoka wilgotność (100%) i temperatura (24–27 °C). Orzechy darzymleczni nie należą do podstawowych składników diety Majów, nie mogą również wyjaśniać umiejscowienia niektórych spośród podziemnych komór w pobliżu ważnych budynków o znaczeniu religijnym, na ich głównych osiach.
Czultuny na przestrzeni dziejów alt=czultun|mały|Eksploracja czultunu na nowym stanowisku archeologicznym w południowym Quintana Roo (Jukatan, Meksyk) Najstarszy znany czultun na terenach Majów to znajdująca się w samym centrum stanowiska (Belize) komora, która była najwyraźniej kosmologiczną osią całego założenia. Stanowisko Blackman Eddy położone jest na szczycie wzgórza i pochodzi z końca epoki wczesnopreklasycznej (2000–1000 p.n.e.). Jest więc powiązane z początkami osiadłego trybu życia preklasycznej cywilizacji Majów. Podziemne komory występują powszechnie na terenie wielkich środkowopreklasycznych (1000 p.n.e. – 400 p.n.e.) i późnopreklasycznych (400 p.n.e. – 250 n.e.) ośrodków na terenie Niecki Mirador-Calakmul. Czultuny preklasyczne miały zwykle więcej niż jedną komorę.