Włośnianka smukłotrzonowa (Hebeloma ischnostylum (Cooke) Sacc.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1884 r. Mordecai Cubitt Cooke, nadając mu nazwę Agaricus ischnostylus. W 1887 r. Pier Andrea Saccardo przeniósł go do rodzaju Hebeloma. M.C. Cooke nie wskazał holotypu. lektotyp wyznaczył Henry Joseph Beker w 2016 r. Nazwa gatunkowa pochodzi od łacińskich słów ischno – cienki i stylos – filar, podkreślających smukłość trzonu. Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.

Morfologia Kapelusz O średnicy do 85 mm, wypukły z garbkiem, rzadko dużym. Rzadko higrofaniczny. Powierzchnia owłosiona, plamista lub łuskowata, przeważnie jednobarwna, kremowa, jasnokremowa lub jasnożółta. Brzeg często podwinięty, rzadko włókienkowaty lub żebrowany. W stanie wilgotnym skórka lepka. Blaszki Przyrośnięte lub wykrojone, rzadko zbiegające ząbkiem lub wolne, białe, o szerokości 4–8 mm. Liczba kompletnych blaszek 31–60.