W latach 20. XX wieku właściel rozpoczął parcelację swoich gruntów i wybudował około 1925 roku dom dla swojej rodziny w otoczeniu sadów utworzonego przez siebie gospodarstwa, w pobliżu drogi, która prowadziła w kierunku południowym do wsi Okęcie, a północnym - w stronę centrum Warszawy.
Budynek swoją formą nawiązywał do polskiego dworu szlacheckiego. Dom pierwotnie dwukondygnacyjny (później jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem), posiadający fasadę z trójkątnym szczytem, skierowany w stronę południową. W bezpośrednim sąsiedztwie domu rozpościerał się ogród, do którego wychodziło się przez przeszkloną werandę. Obecnie teren zajmują ogródki działkowe, a od strony południowej - wykop kolejowyKarta Ewidencyjna Zabytków Architektury i Budownictwa nr 1491, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków w Warszawie..
W okresie powojennym budynek uległ pierwszemu pożarowi, w wyniku którego zniszczeniu uległa druga kondygnacja budynku. Przeprowadzone po pożarze prace remontowe, które miały na celu zabezpieczeniu budynku, wpłynęły na zmianę jego pierwotnego układu.