W dokumencie nazwę osady Drużyń błędnie zapisano jako „Scroszin”.
W 1430 Rupert II książę lubiński wywodzący się z Piastów śląskich, mistrz zakonu joannitów na Polskę, Czechy i Morawy został pozwany w sądzie ziemskim z Drużynia i Widziszewa przez Piotra z rodu Korzbok z Trzebawia. Jakub komandor joannitów miał zeznać w tym procesie, że książę nie posiada żadnych dóbr w tej ziemi zaś król polski Władysław II Jagiełło miał rozstrzygnąć, czy książę powinien odpowiadać jako właściciel wspomnianych dóbr.
Drużyn zyskał lokację miejską przed 1442 rokiem, zdegradowany przed 1500 rokiemRobert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28–29.. Według innych źródeł był jeszcze w 1510 r. miastem, a mieszczanie byli zobowiązani do płacenia podatku miejskiego zwanego szosemJędrzej Czechowski, Dariusz Matuszewski, Drużyń 1225–2025 Szkice do historii, Grodzisk Wielkopolski 2025, , s. 15.
Krótko przed 1447 rokiem Drużyn przeszedł w ręce rodziny Kubackich, a w później należał do dóbr granowskich. Odnotowano kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja, założony zapewne w pocz. XIII wieku, przyłączony w 1632 r.