W 1450 Wawrzyniec Morecki sprzedał z prawem odkupu Dziersławowi niegdyś Jarosławskiemu 4 łany osiadłe w Drzęczewie za 92 złotych węgierskich, a ten zapisał na nich swojej żonie Jadwidze po 20 grzywien posagu oraz wiana. W 1465 od Piotra Moreckiego wieś nabył Sędziwój Rąbiński, a w zamian dał mu 1/3 Białego Jeziora (obecnie Stary Białcz) oraz dopłatę w kwocie 800 grzywien. W latach 1467-1469 bracia Jan senior i Jan junior Rąbińscy z Rąbinia nabyli spadek po zmarłej Agnieszce wdowie po Sędziwoju Rąbińskim od jej córek Katarzyny; wdowy po Iwanie z Karmina za 200 grzywien, oraz Elżbiety wdowy po Jakubie Sierakowskim za 200 grzywien. Były to części majętności w Rąbiniu, Drzęczewie, Kokorzynie oraz w Godziszewie.
W 1475 następuje podział majątku pomiędzy braćmi Rąbińskimi, w wyniku którego Jan starszy oraz Jan młodszy dali bratu Piotrowi Rąbińskiemu kanonikowi poznańskiemu Drzęczewo, a tenże Piotr odstąpił je w dożywocie matce Agnieszce za 600 grzywien. W 1497 król polski Jan Olbracht dał staroście wschowskiemu Piotrowi Górskiemu prawa do dóbr skonfiskowanych z powodu niedopełnienia obowiązku pospolitego ruszenia w czasie wojny polsko-tureckiej, m.in.