Podczas wspomnianego pobytu w Zuoz Paweł Kochański przygotował z Szymanowskim dwie transkrypcje na skrzypce i fortepian, w tym transkrypcję pieśni Zarzyjze kuniu z nieukończonego wtedy op. 58.
W 1936 r. podczas wyprowadzki Szymanowskiego z zakopiańskiej willi „Atma” używane przez niego egzemplarze Puszczy kurpiowskiej w pieśni, zamiast przekazania do Muzeum Tatrzańskiego, trafiły bez wiedzy Szymanowskiego do willi „Jambór” należącej do zaprzyjaźnionej z nim Eugenii Borkowskiej-Diehlowej. Szymanowski zmarł w 1937 r. Po wybuchu II wojny światowej część pamiątek po muzyku trafiła do Muzeum Tatrzańskiego. Egzemplarze Puszczy kurpiowskiej... (część I oraz zeszyt I części II) po śmierci Borkowskiej-Diehlowej, przekazane zostały do biblioteki Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie, skąd trafiły do Muzeum Tatrzańskiego 5 marca 1977 r. Podczas komponowania chóralnych pieśni kurpiowskich Szymanowski korzystał z wcześniejszego nakładu części I.
Budowa Zbiór składa się pieśni na chór mieszany bez akompaniamentu ().