W 1914 r. rozpoczęła się I wojna światowa, a zarazem bardzo ciężkie czasy dla wsi, która dwukrotnie była zajmowana przez wojska rosyjskie. Żołnierze zajmowali domy na kwatery, zabierali żywność. W maju 1915 na trzy dni zatrzymał się w Dulczy front. Wówczas, to ponownie do wsi wkroczyli Austriacy. Życie codzienne mieszkańców znalazło się pod nowym bardzo surowym rygorem okupacyjnym. Dla ściślejszej kontroli ludności polskiej zwiększono liczbę posterunków żandarmerii. Masowo rekwirowano żywność oraz wcielano w szeregi armii austriackiej wszystkich mężczyzn do 52 roku życia.
Radość związaną z odzyskaniem niepodległości w 1918 r. przyćmiła ciężka sytuacja bytowa. Pomimo przeżywanych trudności materialnych mieszkańcy Dulczy Wielkiej starali się radzić sobie najlepiej jak tylko potrafili.
Tak nadszedł okres międzywojenny. W tym czasie w naszej wiosce bardzo znaną postacią był Jan Leyko. Człowiek ten przez wiele lat uczył i kierował Szkołą Podstawową w Dulczy Wielkiej. Zbierał jednocześnie cenne medaliony, reprodukcje i oryginalne dzieła malarskie jak również wartościowe książki. Bardzo często odwiedzali go mieszkańcy i podziwiali zgromadzone przez niego zbiory.