W 1866 spaliła się cała zabudowa północno-zachodniej pierzei rynku, nie została w pełni odbudowana i ponownie zrujnowano ją podczas I wojny światowej – podpaliły ją wycofujące się wojska rosyjskie w 1915 roku, zniszczenia objęły także pierzeję południowo-zachodnią. Architekt Jerzy Siennicki, wojewódzki konserwator zabytków od lat 20. XX wieku przeprowadził udaną restaurację kamienicy Celejowskiej na podstawie własnych studiów w okresie dwudziestolecia międzywojennego; przeprowadził także odbudowę kamienicy Górskich, gdzie zastosował jednak dowolną stylizację attyki bez odwołania się do bogatego materiału dokumentacyjnego; ruiny dawnego ratusza zostały przebudowane ahistorycznie na potrzeby apteki. Podczas II wojny hitlerowcy zamierzali wybudować przy rynku ośrodek wypoczynkowy dla swojej administracji; w tym celu wyburzono prowizoryczną zabudowę i ruiny (znajduje się tam obecnie Dom Pracy Twórczej Architekta SARP). Hitlerowcy wyburzyli zachodnią stronę rynku, w tym resztki renesansowych kamienic. Podczas wyzwalania miasta prowadzono ostrzał armatni;