południowo-zachodnia pierzeja została całkowicie zrujnowana łącznie z kamienicą Gdańską, ucierpiała także pierzeja północno-zachodnia oraz południowo-wschodnia. Z wojennych zniszczeń zachowały się jednak najokazalsze kamienice, w tym kamienice Przybyłowskie. Po II wojnie światowej podjęto się odbudowy kamienic przy rynku, delegatem do spraw odbudowy Kazimierza został Karol Siciński. Zajął się odtworzeniem zabudowy rynku, opierał się m.in. o rysunki Andriollego oraz akwarele Zygmunta Vogla. Skupił się głównie na odtworzeniu wyglądu zewnętrznego kamienic, mniej uwagi przywiązywał do ich rzutu.

Jako pierwszy odbudowano dom w południowo-zachodniej pierzei, a jako ostatni ukończono dom na rogu rynku i ulicy Browarnej; odbudowano m.in. kamienicę Gdańską. Uregulowano także koryto Grodarza.

Plac przez większość czasu nazywany był Rynkiem, a w latach 50. XX wieku placem Stalingradzkim; w dokumencie z 1865 roku określono go jako Rynek z placem Targowym w środku miasta. Numeracja domów przy rynku liczyła 34 numery w 1857 roku, rozpoczynała się ona od ratusza.