Wcześniejsze numery znajdowały się dawniej w pierzei północno-zachodniej.
Architektura Henryk Rutkowski uważał dolną część za rynek lokacyjny, jego zdaniem miał on kształt trapezoidalny, dłuższe pierzeje miały długość około 75 m, natomiast krótsze mierzyły około 40 oraz 55 m, nie sięgał do fary i kończył się na przedłużeniu współczesnych ulic Lubelskiej i Nadwiślańskiej. Przy dłuższych pierzejach mieściło się po sześć domów.
Rynek jest czworoboczny, zabudowany domami z trzech stron, a z północnego wschodu zamknięty kościołem; jego kształt wynika z ukształtowania terenu. Płyta rynku w XIX wieku była brukowana wzdłuż pierzei na szerokość ulic, a także „przez pół” na potrzeby transportu. Plac współcześnie wyraźnie dzieli się w terenie na dwie części: dolną i górną pod kościołem farnym, traktowano je zawsze jednak łącznie i nie wyróżniano dla nich osobnych nazw. Ulica Lubelska w XIV wieku wychodziła z południowego naroża rynku, z pozostałych naroży wychodziły dzisiejsze ulice: Krzywe Koło, Nadwiślańska, Puławska Górna, Zamkowa. W kierunku Grodarza i Wietrznej Góry także prowadziły uliczki, o których jednak nic nie wiadomo.