mały|Mural na brukselskiej trasie komiksowej przedstawiający Tintina, postać z prawdopodobnie najsłynniejszego belgijskiego komiksu, który stał się symbolem komiksu franko-belgijskiego. Komiks franko-belgijski – określenie odnoszące się do tradycji tworzenia komiksów w krajach frankofońskich – głównie we Francji i Belgii, których komiksowe rynki wydawnicze są w znacznej mierze zintegrowane i między którymi zachodzi znaczący przepływ twórców. Komiksy te, znane powszechnie jako bandes dessinées (dosł. „rysowane paski”), stanowią jeden z najważniejszych nurtów światowego komiksu i zajmują wyjątkowe miejsce w kulturze europejskiej. Często nazywane są „dziewiątą sztuką” (le neuvième art), co podkreśla ich uznanie jako formy artystycznej równorzędnej z literaturą, kinem czy malarstwem.

Historia Rozwój komiksu franko-belgijskiego rozpoczął się na początku XX wieku, jednak największy rozkwit przypadł na okres po II wojnie światowej. Belgia, a zwłaszcza jej część francuskojęzyczna, odegrała kluczową rolę w popularyzacji medium. To właśnie tam powstały jedne z najbardziej znanych serii komiksowych na świecie, takie jak Tintin (stworzony w 1929 przez Georges’a Remiego, znanego jako Hergé) czy Smerfy (1958, autorstwa Peyo – Pierre’a Culliforda). Inne klasyczne tytuły to m.in.