Afiksy Wstęp Dokładnie ta sama metodologia, która została zastosowana do słownictwa, została zastosowana w przypadku prefiksów i sufiksów. Jako prefiksy i sufiksy zostały włączone do interlingwy prototypy prefiksów i sufiksów z języków źródłowych.
Afiksy, podobnie do słownictwa, muszą być wolne od cech typowych tylko dla jednego języka. Przykładem jest sufiks -ale pochodzący od łacińskiego sufiksu -alis. Pełna forma tego sufiksu zachowała się wyłącznie w j. włoskim. We wszystkich pozostałych językach źródłowych występuje wersja skrócona -al. Stąd prototypem włączonym do interlingwy jest -al.
Bardziej skomplikowanym przykładem są sufiksy pochodzące od równoległego łacińskiego sufiksu -ilis. Ten sufiks również występuje w języku włoskim zawsze z końcowym -e, ale w pozostałych językach źródłowych jest rozbity na dwa sufiksy:
ang. civil vs agile, hisz. civil, ágil, wł. civile, agile, fr. civil, agile.
To prowadzi do włączenia do interlingwy dwóch prototypów: sufiksów -il oraz -ile.