Starzec gorczycznikowy (Jacobaea erratica (Bertol.) Fourr., syn. Senecio barbareifolius Rchb.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych.
Rozmieszczenie Występuje w północno-zachodniej Afryce, w południowej i środkowej Europie oraz na zachodnich krańcach Azji (Azja Mniejsza i Kaukaz). Przez Niemcy, Polskę i Ukrainę przechodzi północna granica zasięgu gatunku. W Polsce rośnie głównie na południu, rozproszony na północnym zachodzie, bardzo rzadki w centrum i na północnym wschodzie.
Morfologia thumb|left|180px|Okrywa koszyczka thumb|left|180px|Liść z prostopadle odstającymi od osi bocznymi odcinkami Pokrój Łodyga wzniesiona, osiąga wysokość od 15 do 100, rzadko do 130 cm. Jest delikatnie żeberkowana i zwykle od dołu brunatnoczerwona. Za młodu owłosiona, później łysiejąca. Rozgałęzia się zwykle tylko w górnej części, rzadziej od nasady. Liście Dolne długoogonkowe, lirowate. Końcowy odcinek jajowaty, poniżej niego jedna lub dwie pary łatek prostopadle odstających od osi liścia. Blaszka na brzegu nieregularnie karbowano ząbkowana. Liście łodygowe coraz mniejsze wraz z wysokością. Na niższych liściach odcinek końcowy duży i wąskojajowaty, na wyższych liściach coraz węższy i mniejszy. Poza nim 2 lub 3 pary bocznych odcinków, na wszystkich liściach odstające od osi liścia pod kątem prostym.