Zachari Stojanow (, właśc. Dżeno Stojanow Dżedew; ur. 1850 we wsi Medwen, obwód Sliwen, zm. 2 września 1889 w Paryżu) – bułgarski pisarz, pamiętnikarz, rewolucjonista, polityk i działacz społeczny, jedna z kluczowych postaci bułgarskiego odrodzenia narodowego oraz ruchu wyzwoleńczego w XIX wieku. Był aktywnym uczestnikiem walk o niepodległość Bułgarii, a później także wybitnym działaczem politycznym, redaktorem i autorem fundamentalnych dzieł dokumentujących walkę narodu bułgarskiego o wolność.
Urodził się w rodzinie pasterza w niewielkiej, górskiej osadzie. Odebrał początkowe wykształcenie w lokalnej szkole cerkiewnej, łącząc naukę z ciężką pracą zarobkową. W młodym wieku został pasterzem w różnych wsiach, a później uczył się krawiectwa w Ruse. Już jako młody człowiek zaangażował się w działalność antyosmańską, dołączając do Komitetu Rewolucyjnego w Ruse. Jako jeden z apostołów IV okręgu rewolucyjnego odegrał ważną rolę w organizacji powstania kwietniowego (1876). Po upadku powstania został aresztowany i uwięziony w Płowdiwie.