W swoich wypowiedziach podkreślał, że pozycja Rosji wobec Polaków jest analogiczna do roli, jaką Imperium Osmańskie pełniło wobec Bułgarów. thumb|left|200px|Od lewej: , Stojanow, , 1885 Po odzyskaniu wolności zaangażował się w budowę wolnej Bułgarii – pracował jako urzędnik sądowy i redaktor prasowy w Turnowie i Sofii. Był jednym z głównych organizatorów unii Rumelii Wschodniej z Księstwem Bułgarii w 1885 roku, co miało ogromne znaczenie dla integracji kraju. Jako polityk sprawował funkcję posła, następnie przewodniczącego bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego. W swojej działalności społecznej i redaktorskiej publikował felietony i artykuły w licznych czasopismach oraz współtworzył prasę rewolucyjną.
Twórczość literacka Największą sławę przyniosła mu działalność literacka. Stojanow był autorem przełomowych dzieł pamiętnikarsko-biograficznych, z których najważniejsze to „” (1884–1892;