Edmund Sarnecki (ur. , zm. po 28 kwietnia 1940 w Katyniu) – rotmistrz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej
Życiorys Syn Adama, katolik, pochodził ze szlachty guberni podolskiej. Urodził się w miejscowości Szestakowka lub Lelekówka w guberni chersońskiej. Ukończył gimnazjum w Bołgradzie, w ówczesnej guberni besarabskiej.
1 września 1900 został przyjęty do Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii. W czasie pobytu w szkole był z niej dwukrotnie relegowany i ponownie przyjmowany. 22 kwietnia 1905, po ukończeniu szkoły, został mianowany kornetem ze starszeństwem z 9 sierpnia 1904 i wcielony do 44 pułku dragonów w Tyflisie. 30 marca 1906 został przeniesiony do rezerwy i zamieszkał na terenie powiatu benderskiego guberni besarabskiej. 1 listopada 1913 został powołany do czynnej służby w 11 pułku dragonów w Krzemieńcu, w stopniu korneta ze starszeństwem z 28 listopada 1911. 2 stycznia 1914 pełnił służbę na stanowisku oficera subalterna w 5 szwadronie. W szeregach 11 pułku dragonów walczył w czasie I wojny światowej. Awansował na porucznika i sztabsrotmistrza. 12 lipca 1917 pod wsią Dereszowka został ranny, lecz pozostał w szeregach.