Pełnił służbę w 19 pułku ułanów w Ostrogu jako oficer rezerwy zatrzymany w służbie czynnej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 48. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. 15 maja 1930 prezydent RP przemianował go na oficera zawodowego w stopniu rotmistrza w korpusie oficerów kawalerii ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1919 i 6,5 lokatą. Z dniem 28 lutego 1931 został przeniesiony w stan spoczynku.
Ukończył studia prawnicze. Był czynnym członkiem Związku Strzeleckiego. 21 maja 1933 został wybrany zastępcą członka komisji rewizyjnej zarządu powiatu zdołbunowskiego ZS. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Równe. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał Ostrogu przy ul. Sienkiewicza 5. 5 grudnia 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.