Warunki w getcie były bardzo surowe: przeludnienie, głód, brak kanalizacji. Zimą 1941–1942 w siedleckim getcie wybuchła epidemia tyfusu spowodowana skrajnym przeludnieniem. Stosowano terror oraz publiczne egzekucje mieszkańców: w styczniu 1942 r. rozstrzelano 10 osób, które wbrew zakazowi opuszczały getto na handel oraz próbowały ucieczki, 3 marca 1942 r. rozstrzelano 10 Żydów w Stoku Lackim pod pretekstem unikania pracy.
W pierwszej połowie 1942 r. do siedleckiego getta zaczęto przesiedlać Żydów z mniejszych gett w okolicach Siedlec: z Mordów, Łosic. Od 23 maja 1942 r. do getta przesiedlano także romów z całego powiatu siedleckiego. W celu odróżnienia ich od Żydów, ci mieli nosić opaski z literą „Z”. mały|lewo|Zarządzenie o przesiedleniu ludności cygańskiej na tereny getta siedleckiego, 23 maja 1942 r. mały|Żydzi zebrani na siedleckim Umschlagplatz