Po wywózce do Treblinki, Niemcy przeszukiwali getto w celu znalezienia ukrywających się Żydów – zamordowano od 200 do 300 osób. Rozstrzelano również 60 pacjentów szpitala żydowskiego, w tym noworodków, i 40 pracowników medycznych. Życie stracił także prezes judenratu dr. Henryk Loebel. Utworzone zostało getto szczątkowe zwane „Małym” lub „Drayek” (po hebrajsku „trójkąt”) w trójkącie między ul. Mieczysława Asłanowicza, ul. Sokołowską (obecnie ul. Sokołowska zaczyna się dalej, a fragment dawnej ulicy współcześnie nazywa się ul. ks. Jana Niedziałki) i ul. 11 Listopada. Getto zamieszkiwane było przez wybranych wcześniej 600 pracowników oraz ocalałych 1500 Żydów i Romów.
Likwidacja getta szczątkowego mały|Ogrodzenie getta szczątkowego od strony ul. ks. Jana Niedziałki (dawniej część ul. Sokołowskiej) 28 października 1942 r. wydano rozkaz o przeniesieniu do getta siedleckiego wszystkich ocalałych Żydów z likwidacji gett w Łosicach, Węgrowie, Kałuszynie, Sokołowie Podlaskim, Międzyrzecu Podlaskim i Łukowie. Łącznie przybyło około 1500–2500 osób.