thumb|Półmisek z przedstawieniem Zbierania Manny pokryty ornamentem groteskowym. Warsztat Antoine’a Conrade, ok. 1620-45. Metropolitan Museum of Art Na początku swojej działalności bracia Conrade polegali głównie na patronacie Gonzagów, jednak w 1603 uzyskali od Henryka IV trzydziestoletni monopol na wytwarzanie białego i wielobarwnego fajansu (faïence blanche et polychrome). Ich warsztat wytwarzał naczynia w stylu – z narracyjnymi scenami mitologicznymi, biblijnymi i dworskimi, malowanymi według włoskich i flamandzkich rycin. Wyroby w tym stylu powstawały aż do połowy XVII w., chociaż z biegiem czasu nanoszone sceny coraz częściej inspirowały się sztuką francuską (zobacz poniżej). Dekoracje przenoszono na powierzchnię naczyń przy użyciu techniki poncis (szablonów perforowanych, przez które nanoszono węglem szkic kompozycji), przy czym z reguły były one wykonywane , w kolorze niebieskim. Kształty naczyń naśladowały wyroby metalowe, zaś jako ornamentu często używano grotesek. Jednocześnie powstawały białe fajanse i rzeźby figuralne o tematyce religijnej, modelowane z dużą dbałością o szczegóły.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fajanse z Nevers · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.