Na błękitnych tłach malowano białe, żółte i pomarańczowe motywy roślinne oraz ptaki, naśladujące z Izniku, co stało się najbardziej rozpoznawalnym elementem neverskiego stylu. Inspiracje graficzne czerpano głównie z francuskich rycin, w tym ilustracji do alegorycznego romansu L’Astrée (1607–1627) Honoré d’Urfé, chociaż popularne były również sceny polowań Antonia Tempesta.
thumb|Para dzbanów w stylu Ludwika XIV, ok. 1680. Metropolitan Museum of Art W drugiej połowie XVII w. wyroby z Nevers zaczęły odzwierciedlać monumentalne upodobania dworu królewskiego. Powstawały duże wazony, urny, misy i dzbany wzorowane na dziełach złotnika Claude’a Ballina, oraz projektach dla pałacu w Wersalu. Źródłem kompozycji malarskich były ryciny wykonane przez artystów takich jak Laurent de La Hyre i , tworzone według obrazów Simona Voueta i Charles’a Le Bruna (inspirowano się również malarstwem Nicolasa Poussina). W tym okresie pojawiły się dwa równoległe style: jeden o bogatej, nasyconej kolorystyce (fiolety, błękity, zielenie, żółcie z konturami w brązowo-fioletowym odcieniu), oraz drugi – delikatniejszy, o subtelnych konturach i matowej polichromii, uznawany za najbardziej charakterystyczny dla Nevers.