Henryk Bereza uważał, że powstała książka bujna, bogata, czasami aż za bujna, aż za bogata, ale we wszystkim pełna dojrzałej urody, pełna rzetelnej i zrównoważonej mądrości. Krystyna Dąbrowska na łamach „Pomorza” w recenzji pt. Portret książki zwróciła uwagę na lubowanie się autora w klęsce literatury, która jest jednocześnie jego klęską; ukazany fałszerski charakter literatury zestawiła z Pałubą Karola Irzykowskiego. Na podobieństwo zamierzeń literackich Irzykowskiego do pisarstwa Macha wskazała także Anna Niewolak-Krzywda. Janusz Termer uważał, że eksperyment powieściowy Macha nie miał dotychczas odpowiednika w prozie, ale najbliżej mu do pisarstwa Laurence’a Sterne’a, autora Życia i myśli JW Pana Tristrama Shandy, a także Irzykowskiego, autora Pałuby, André Gide’a, autora Fałszerzy, Aldousa Huxleya, autora , czy też Michela Butora, autora .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie powieści współczesne Kategoria:Utwory literackie z 1961