Jan Chodera (ur. 15 października 1915 w Nowej Świętej, zm. 30 września 1975 w Poznaniu) – polski germanista, literaturoznawca, leksykograf.

Życiorys W latach 1923–1928 uczęszczał do niemieckiej szkoły powszechnej w Nowej Świętej, a następnie do niemieckiego gimnazjum w Złotowie. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Polskim Gimnazjum Prywatnym w Bytomiu. Rozpoczął studia na Akademii Pedagogicznej w Bytomiu, tam już jako student prowadził wykłady Polskiego Uniwersytetu Ludowego na Śląsku Opolskim, zorganizowanego przez Związek Polaków w Niemczech i Polskie Towarzystwo Szkolne w Niemczech. Ze względu na swoją aktywność otrzymał od pruskiego ministerstwa oświaty zakaz kontynuowania studiów neofilologicznych. W 1938 zapisał się na studia weterynaryjne na Uniwersytecie Berlińskim, prowadził też kursy języka polskiego dla polskich dzieci w Berlinie. Po wybuchu II wojny św. został skreślony z listy studentów. W roku 1945 rozpoczął studia germanistyczne na Uniwersytecie Poznańskim, w 1948 uzyskał dyplom magistra, a w roku 1958 stopień kandydata nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Das Weltbild in den naturalistischen Dramen Gerhart Hauptmanns. W roku 1963 habilitował się na podstawie rozprawy Die deutsche Polenliteratur 1918–1939. W 1971 r. został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu im.