Franz Fühmann (ur. 15 stycznia 1922 w Rochlitz an der Iser, zm. 8 lipca 1984 w Berlinie Wschodnim) – niemiecki pisarz, tłumacz, autor opowiadań i literatury dziecięcej, jeden z ważniejszych twórców literatury NRD. W młodości związany z narodowym socjalizmem, po wojnie przeszedł przez radzieckie obozy jenieckie i „antyfaszystowskie” szkoły przysposobienia, a następnie przez lata ewoluował ku niezależnej, krytycznej postawie wobec rzeczywistości NRD.
Życiorys Dzieciństwo spędził w Rochlitz an der Iser (dziś Rokytnice nad Jizerou). W latach 1932–1936 uczęszczał do pod Wiedniem; kontynuował naukę w Reichenbergu (dziś Liberec) i Hohenelbe (dziś Vrchlabí), gdzie w 1941 zdał maturę. Po aneksji Sudetów w 1938 wstąpił do nazistowskich bojówek SA (wcześniej był m.in. członkiem niemieckiego towarzystwa gimnastycznego); od 1941 służył w Wehrmachcie jako żołnierz łączności, m.in. w Grecji i na froncie wschodnim. W maju 1945 dostał się do niewoli radzieckiej; przebywał m.in. w Nieftiegorsku (Kaukaz), Nogińsku pod Moskwą, Riazaniu i Ogrze pod Rygą, w ośrodkach „reedukacji antyfaszystowskiej”.