w tym okresie leczył także uzależnienie od alkoholu (klinika uniwersytecka w Rostocku, 1968).
Od połowy lat 70. angażował się w obronę wolności twórczej: w 1976 znalazł się wśród pierwszych sygnatariuszy protestu przeciwko przymusowej emigracji Wolfa Biermanna; w następstwie jego działalność publiczna była ograniczana, a niektóre spotkania autorskie blokowane. Wkrótce zrezygnował z funkcji w związkach twórczych; w latach 80. wspierał młodych autorów i angażował się w .
Zmarł 8 lipca 1984 w Berlinie Wschodnim; pochowany został w Märkisch Buchholz.
Twórczość i działalność Obok prozy i esejów Fühmann tworzył literaturę dziecięcą (m.in. Vom Moritz, der kein Schmutzkind mehr sein wollte, 1959; , 1960), pisał scenariusze (Simplicius Simplicissimus, Der Nibelunge Not) oraz intensywnie przekładał z węgierskiego i czeskiego. Od końca lat 60. poświęcił wiele prac E.T.A. Hoffmannowi;