Kolegiata śś. Maurycego i Wiktora (niem. Stiftskirche St. Mauritius und St. Viktor) – późnoromańsko-wczesnogotycka świątynia luterańska znajdująca się w niemieckim mieście Bassum.
Historia Żeński klasztor w Bassum został założony w 858 roku. Pierwszą przełożoną została jego fundatorka o imieniu Luitgard. Konsekracji dokonał abp Ansgar, uznawany za świętego. W 980 roku abp Adaldag poświęcił kościół pw. św. Wiktora. W połowie XIII wieku rozpoczęto tu budowę istniejącej do dziś świątyni pw. śś. Maurycego i Wiktora. W tym samym stuleciu zakonnice przyjęły regułę benedyktyńską. W 1328 roku spłonęły dwie zachodnie wieże.
Po śmierci opatki Anny Frese w 1541 roku klasztor przeszedł w ręce protestantów. Kompleks został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej w 1627 roku, a dwa lata później biskup Osnabrücku Franz Wilhelm von Wartenberg bezskutecznie próbował wprowadzić w klasztorze katolicyzm. Świątynia została zniszczona w pożarze w 1797 roku. 18 września 1811 placówka została rozwiązana podczas okupacji francuskiej, reaktywowano ją po trzech latach. W latach 1866–1869 kościół przebudowano wg projektu .