W 1932 roku kolegiata przeszła w ręce parafii ewangelicko-luterańskiej w Bassum, a w latach 1957–1961 odrestaurowano ją.
Architektura i wyposażenie Świątynia późnoromańsko-wczesnogotycka, trójnawowa, wzniesiona z czerwonej cegły ceramicznej. Posiada transept, nad skrzyżowaniem naw wznosi się wieża. Ołtarz, ambona i chrzcielnica pochodzą z czasu XIX-wiecznej przebudowy. W kościele przechowywany jest XII-wieczny relikwiarz św. Wiktora. W południowym ramieniu transeptu znajduje się grób zmarłej w 1585 roku opatki Anny von Hoi. Epitafia opatek pochodzą z XVII i XVIII wieku. Witraże w absydzie wykonał w latach 1957–1961 . W latach 2010–2011 zrekonstruowano historystyczną dekorację malarską wewnętrznych absydy. Organy kościelne wybudował w latach 1866–1867 hanowerski organmistrz Friedrich Becker. Przebudowano je w latach 1925 i 1965–1967, a w latach 1984–1985 poddano je restauracji. Instrument posiada 24 głosy. Kościół posiada trzy dzwony – dwa kołysane z 1950 roku i dawny dzwon okrętowy z 1850 roku służący jako dzwon zegarowy.
Galeria
Przypisy
Kolegiata Kategoria:Kościoły w Dolnej Saksonii Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura romańska w Niemczech Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Maurycego